The Full Story
Ik krijg deze week een hoop vragen over wat ik nu eigenlijk ga doen. Ik kan me inderdaad voorstellen dat het enigszins dubieus is dat ik over twee weken zomaar ineens in een vliegtuig naar New York spring dus dat wil ik dan bij deze wel even toelichten.
Het begon eigenlijk bij mijn zusje, die via een wedstrijd op Internet, Big Ticket, twee tickets naar de Verenigde Staten won. Bij haar zoektocht naar een geschikt overnachtingsadres, kwam naar boven dat de best betaalbare en gemakkelijkste oplossing eigenlijk een tweeweekse talencursus met verblijf was. Naar aanleiding hiervan, ben ik eens gaan kijken of iets dergelijks ook voor mij mogelijk was.
Alhoewel de liefde voor de US op dit moment bij velen ietwat bekoeld is, ben ik als Europeaantje toch wel heel benieuwd naar dit land aan de andere kant van de Oceaan. Maar van alle plekken die de US kent, is het sinds jaar en dag al mijn haast obsessieve wens geweest om naar New York te gaan. De skyline van de stad, de uitsraling, het image, het hele pakketje eigenlijk trekken mij aan. Foto's van Andreas Feininger sieren niet alleen deze website, maar ook mijn kamer. Velen malen droomde ik ein-de-lijk in New York te zijn, om de volgende ochten weer tot het besef te komen dat een droom, hoe mooi ook, geen werkelijkheid is.
Maar nu is het dan toch eindelijk zo ver. In alle haast, heb ik een talencursus in New York geboekt. Ik verblijf op een campus en heb 24 uur engelse les in de week op het MaryMount college, wat op 40 minuten reisafstand van Manhattan ligt. In de vrije tijd is er alle tijd en gelegenheid tot het bezoeken van de stad, wat ik dan waarschijnlijk ook veelvuldig zal gaan doen :-).
Op zaterdagochtend 15 maart vlieg ik met Lufthansa (wel zo veilig, een Duitse Luchtvaartmaatschappij, zeker hedentendage :-) eerst naar Frankfurt en vanuitdaar rechtstreeks naar de Big Apple. Dan heb ik de hele zondag om te aclimatiseren en maandag beginnen de colleges. Op zaterdagavond 29 maart zal ik de terugreis dan weer aanvangen, die eveneens via Frankfurt zal verlopen. Zondag dan anti-jetlaggen, en gelukkig was m'n baas zo aardig me de maandag ook nog maar vrij te geven van mijn werk, dus kom maar op met die jetlag! (ik kan me overigens niet voorstellen dat ík daar last van heb... onregelmatige slaper als ik ben).
Natuurlijk is het eigenlijk wellicht geen wijsheid in deze roerige tijden naar de States te gaan, en veel mensen vragen zich dan ook af waarom ik zo hals over kop de benen neem. Dit om de simpele reden dat in April alles volgeboekt was, en ik in mei weer op de planken moet staan voor de presentaties van de Koffer. Zo simpel dus. Het najaar was natuurlijk ook een optie, maar toen New York eindelijk zo dicht bij was, kon ik die kans niet meer zo lang op de plank laten liggen..
Over 2-en-een-halve week is het reeds zo ver. De tickets en verblijf zijn geboekt, volgende week nog naar Amsterdam voor een Visum, hopelijk gaat dat allemaal goed, want dat is op dit moment nog het enige struikelblok. Die Amerikanen zijn echt hartstikke gek. Maar over de gang van zaken op de Amerikaanse Ambassade licht ik je volgende week nog wel in.
Voor nu hoop ik even alles uitgelegd te hebben. Om alle lieve mensen die om mij geven een beetje op de hoogte te houden tijdens mijn verblijf, zal ik op deze pagina elke dag een verslagje posten. Dat is nog wel leuker dan een e-mail leek me. Gelukkig is er op de campus voldoende computergelegenheid dus jullie horen ongetwijfeld van me!!! Het tijdsverschil met New York is overigens 7 uur (dus als het bij ons 22.00 's avonds is, is het daar 15.00 's middags), maar wellicht zien jullie me desondanks op de MSN!!!
Nu weer verder met de voorbereiding..
Liefs,
Ik krijg deze week een hoop vragen over wat ik nu eigenlijk ga doen. Ik kan me inderdaad voorstellen dat het enigszins dubieus is dat ik over twee weken zomaar ineens in een vliegtuig naar New York spring dus dat wil ik dan bij deze wel even toelichten.
Het begon eigenlijk bij mijn zusje, die via een wedstrijd op Internet, Big Ticket, twee tickets naar de Verenigde Staten won. Bij haar zoektocht naar een geschikt overnachtingsadres, kwam naar boven dat de best betaalbare en gemakkelijkste oplossing eigenlijk een tweeweekse talencursus met verblijf was. Naar aanleiding hiervan, ben ik eens gaan kijken of iets dergelijks ook voor mij mogelijk was.
Alhoewel de liefde voor de US op dit moment bij velen ietwat bekoeld is, ben ik als Europeaantje toch wel heel benieuwd naar dit land aan de andere kant van de Oceaan. Maar van alle plekken die de US kent, is het sinds jaar en dag al mijn haast obsessieve wens geweest om naar New York te gaan. De skyline van de stad, de uitsraling, het image, het hele pakketje eigenlijk trekken mij aan. Foto's van Andreas Feininger sieren niet alleen deze website, maar ook mijn kamer. Velen malen droomde ik ein-de-lijk in New York te zijn, om de volgende ochten weer tot het besef te komen dat een droom, hoe mooi ook, geen werkelijkheid is.
Maar nu is het dan toch eindelijk zo ver. In alle haast, heb ik een talencursus in New York geboekt. Ik verblijf op een campus en heb 24 uur engelse les in de week op het MaryMount college, wat op 40 minuten reisafstand van Manhattan ligt. In de vrije tijd is er alle tijd en gelegenheid tot het bezoeken van de stad, wat ik dan waarschijnlijk ook veelvuldig zal gaan doen :-).
Op zaterdagochtend 15 maart vlieg ik met Lufthansa (wel zo veilig, een Duitse Luchtvaartmaatschappij, zeker hedentendage :-) eerst naar Frankfurt en vanuitdaar rechtstreeks naar de Big Apple. Dan heb ik de hele zondag om te aclimatiseren en maandag beginnen de colleges. Op zaterdagavond 29 maart zal ik de terugreis dan weer aanvangen, die eveneens via Frankfurt zal verlopen. Zondag dan anti-jetlaggen, en gelukkig was m'n baas zo aardig me de maandag ook nog maar vrij te geven van mijn werk, dus kom maar op met die jetlag! (ik kan me overigens niet voorstellen dat ík daar last van heb... onregelmatige slaper als ik ben).
Natuurlijk is het eigenlijk wellicht geen wijsheid in deze roerige tijden naar de States te gaan, en veel mensen vragen zich dan ook af waarom ik zo hals over kop de benen neem. Dit om de simpele reden dat in April alles volgeboekt was, en ik in mei weer op de planken moet staan voor de presentaties van de Koffer. Zo simpel dus. Het najaar was natuurlijk ook een optie, maar toen New York eindelijk zo dicht bij was, kon ik die kans niet meer zo lang op de plank laten liggen..
Over 2-en-een-halve week is het reeds zo ver. De tickets en verblijf zijn geboekt, volgende week nog naar Amsterdam voor een Visum, hopelijk gaat dat allemaal goed, want dat is op dit moment nog het enige struikelblok. Die Amerikanen zijn echt hartstikke gek. Maar over de gang van zaken op de Amerikaanse Ambassade licht ik je volgende week nog wel in.
Voor nu hoop ik even alles uitgelegd te hebben. Om alle lieve mensen die om mij geven een beetje op de hoogte te houden tijdens mijn verblijf, zal ik op deze pagina elke dag een verslagje posten. Dat is nog wel leuker dan een e-mail leek me. Gelukkig is er op de campus voldoende computergelegenheid dus jullie horen ongetwijfeld van me!!! Het tijdsverschil met New York is overigens 7 uur (dus als het bij ons 22.00 's avonds is, is het daar 15.00 's middags), maar wellicht zien jullie me desondanks op de MSN!!!
Nu weer verder met de voorbereiding..
Liefs,
